Co to są choroby autoimmunizacyjne i jak się przed nimi obronić?

Coraz częściej można usłyszeć w mediach o chorobach autoimmunizacyjnych. Dzisiaj pokrótce wyjaśnimy czym właściwie jest AUTOIMMUNIZACJA. Zatem jest to proces, w którym nasz organizm zaczyna atakować własne tkanki i komórki – prowadząc do ich zniszczenia na drodze mechanizmów komórkowych lub humoralnych (z użyciem autoprzeciwciał skierowanych wobec własnych antygenów). Często w kontekście tych chorób mówi się także o autoagresji. Wszystkie pojęcia są jak najbardziej słuszne, ponieważ choroby te wynikają z upośledzenia funkcji układu immunologicznego do rozróżniania własnych antygenów od obcych. Na choroby autoimmunizacyjne się zapada – i większość z nich leczy się niestety tylko objawowo. Dotyczą one ok. 4% populacji na całym świecie, najczęściej zapadają na nie kobiety (tłumaczy się to możliwością estrogenów do tworzenia zjawiska immunosupresji).

Jakie są najczęstsze choroby autoimmunologiczne?

Do najczęściej diagnozowanych chorób wynikających z autoagresji zaliczamy: chorobę Gravesa Basedova, stwardnienie rozsiane, cukrzycę typu I (insulino-zależną), miastenię czy toczeń rumieniowaty układowy. Te jednostki chorobowe stanowią aż 95% przypadków wszystkich chorób autoimmunizacyjnych! Można je podzielić na choroby narządowo swoiste i nieswoiste (czyli układowe). Podział jest uzależniony od umiejscowienia autoantygenu, który może znajdować się w obrębie jednego narządy bądź rodzaju komórek, ale może być także rozproszony po całym organizmie jak np. autoantygeny komórek tkanki łącznej. Na rozwój tych chorób mają wpływ czynniki genetyczne, ale głównym mechanizmem wyzwalającym wciąż określa się czynniki środowiskowe jak np. stres, leki, infekcje, a nawet nieodpowiednia dieta.